Nee is Nee

“Hoezo krijg je niets op papier?” vraag ik aan mensen die dat wel willen, maar denken dat ze het niet kunnen. Ik ben namelijk van mening dat iedereen die over een gebeurtenis kan vertellen, in staat is eigen wijze verhalen te schrijven. Het gaat daarbij niet over wereldliteratuur of een Nobelprijs.
Eigenlijk zijn enkele ingrediënten al voldoende om de ontelbare verhalen die zich dagelijks aandienen op te rapen. Wees aandachtig. Merk op wat om je heen gebeurt. Of in jezelf. Dat kan zijn ver weg, op vakantie bijvoorbeeld, op een terrasje, bij de paspoortcontrole. Maar een situatie in de supermarkt, op je werk of bij jouw thuis kan evengoed. Schrijf wat steekwoorden in een notitieboekje. Zo eentje die makkelijk in tas of jaszak past. Mijmer er op los. Wat gebeurde er in de opgemerkte situatie? Waar was het? Hoe zag het er uit? Waren er andere mensen, hoeveel? Wat vond je ervan? Had de situatie een andere wending kunnen nemen als …?
En zoals ik in een eerdere blog schreef, gaan ook lezen en schrijven hand in hand. De krant bijvoorbeeld is een geweldige inspiratiebron. Wat ik pas toch las.

Wie vindt dat witte sportsokken of pantysokjes passie dodend zijn; ik weet er nog één. Het was tenminste mijn eerste gedachte toen ik eind juni deze kop in Trouw las: “Pas als het sekscontract is getekend, mogen de Zweden vrijen”. Geen papieren contract in drievoud (ééntje voor de sekspartners en een voor de notaris) of een meervoud daarvan (al laat ik het aan me voorbij gaan het bestaat wel: als meer dan twee mensen bij de seks betrokken zijn); nee, het gaat om een app.
De app ‘moet vergemakkelijken en bewijzen dat mensen die een seksuele verbintenis aangaan dit doen op basis van vrijwilligheid en toestemming’. Zo’n afspraak wordt ondertekend met de Zweedse variant van onze Digid. Dit alles heeft met de ‘Goedkeuringswet’ te maken die 1 juli in werking trad: seks is strafbaar als de tegenpartij er niet nadrukkelijk mee heeft ingestemd. Het idee voor de ‘Goedkeuringswet’ is uit de #MeToo beweging voortgekomen. Het regende aanklachten in Zweden, de regering wilde actief tegen seksueel geweld optreden. Mogelijk krijgt de app juridische draagkracht gaf de initiator van de app aan. De praktijk zal het uitwijzen.

De onderliggende intentie kwam pas later bij me binnen. Ik dacht eerst pragmatisch aan andere dingen:
– Wat als je je telefoon niet bij je hebt maar je ziet seks allebei heel erg zitten?
– Wat als je je telefoon wel bij je hebt maar de batterij is leeg
– Wat als je je telefoon bij je hebt maar de batterij is bijna leeg èn de oplader is kwijt
– Wat als je je wachtwoord van je Digid vergeten bent
– Geldt dit alleen als je het nog nooit met een optionele partner hebt gedaan? Wanneer vraag je: heb je je telefoon bij je hoewel dat tegenwoordig meestal vrij snel duidelijk is?
– Wanneer ga je je app gebruiken? Bij een blik? Wat voor soort blik? Bij een flirt? Als je wordt aangeraakt? Want gewenst of niet?
– Geldt gebruik van de app voor samenlevende sekspartners? Niet? Of wel? Komt seksueel geweld daar nooit voor?
– Maken parenclubs groepsapps aan? Zou dat problematisch worden met de AVG ofwel de algemene verordening gegevensbescherming, een Europese verordening?
– Wat als je na een ja, bij nader inzien van gedachten verandert, ongeacht waarom?
– Komt na de film “You’ve got mail” een film met de titel “You’ve got an app”?
– Hoe moet het met romantische en erotische scenes in de literatuur? Nemen we daar de appjes in mee?
– Wie controleert of gebruik wordt gemaakt van de apps en wanneer?
– etcetera etcetera etcetera
– Waar gaat het met deze wereld naar toe?

Ik kan ervoor kiezen nu geen blog te schrijven maar geestdriftig aan een kort verhaal te beginnen met de gedachte ‘Je wilt seks, wat als je je telefoon bij je hebt maar de batterij is bijna leeg èn de oplader is kwijt’.
Dat kan een andere keer. Toch maar kort naar die onderliggende intentie van de app.
In mijn werk als psychosociaal hulpverlener en daarbuiten kom ik zowel vrouwen als mannen tegen die te maken hebben gehad met seksueel geweld, volgens de cijfers vrouwen vaker dan mannen. Voor mij staat buiten kijf dat seksueel misbruik ontoelaatbaar is. Dat is wat de Zweedse regering wilde tonen met de ‘Goedkeuringswet’. Echter, het beleid veranderen van ‘handen thuis bij een nee’ in ‘niets doen tenzij met een volmondig ja’ met als hulpmiddel een app slaat m.i. de plank mis. Het uitwerken van andere ideeën overstijgt helaas de ruimte die een blog biedt, de problematiek is te complex. Cultuur- en tijdgebonden. Interpretatiegevoelig. Niet alleen interpretatiegevoelig hoe gedrag verstaan wordt maar evengoed in de discussie over de problematiek. Dat bewijst wel de ‘shitstormen’ die filosofe Svenja Flaßpöhler over zich heen kreeg. Flaßpöhler is één van de uitgesproken critici van het #MeToodebat, waaruit de Goedkeuringswet voortkwam. Zij stelt dat om te beginnen bij de leus ‘Ik ook’ het probleem al begint: Wat ook? Waar heeft dat betrekking op? Het gaat van verkrachting tot handtastelijkheid tot versierpogingen. Zie daar mijn eerdere pragmatische vraag: wanneer gaan mogelijke sekspartners de app gebruiken?
Het #MeToo debat ontaardt volgens Flaßpöhler in een moreel totalitarisme dat niet in een rechtsstaat past.
Ik kan me daar in vinden. Daarom wat overwegingen: seksueel misbruik gaat over grenzen en grenzeloosheid. Denk bij grenzeloosheid aan ruimte die genomen en gegeven wordt. Het gaat over macht en machtsmisbruik. Het gaat over keuzes. Over communicatie. Het begint bij de opvoeding. Leer kinderen ja en nee zeggen. Laat duidelijk zijn: ja is ja. Nee is nee.

 

Maassluis , 2 augustus 2018

2 antwoorden
  1. Ine van Leth
    Ine van Leth zegt:

    Geweldig Angela,
    Even over die sokken.
    Ik kwam thuis zat mijn man in de tuin, met een blik van met mijn bermuda aan vier ik de zomer, maar met zwarte sokken en loaffers!!!
    Ik vroeg of hij de sokken erbij mooi vond staan, antwoorde, ja toch een goede kleur combi voor mijn doen (een beetje last van kleurendoof)
    Ik zei je lijkt net op een doorgezaagde dominee die zijn broek verloren is.
    Ok ik snap je, geen sokken bij een bermuda. Geweldig schat, dank je.
    Bij elke confrontatie van mannen met sokken en korte broek is de gevleugelde uitspraak ontstaan.
    ZIE JE DAT HIJ MAG WEL ZIJN SOKKEN AANHOUDEN!!
    Dus wij lachen heel veel deze zomer.

    Beantwoorden
  2. Paul
    Paul zegt:

    Nee is inderdaad nee en onze kinderen dit leren is al en hele uitdaging! Ik snap wel de intentie van zo’n app (ik heb er ook nog een je telefoon staat vol en er is geen ruimte om deze app te downloaden 😉 maar echt weer een voorbeeld dat alles zo geautomatiseerd is ! Waar is het gevoel? mijn god voor je al je gegevens hebt ingevoeld is het gevoel al lang weer voorbij.
    Ik zeg ook grenzen zijn grenzen en leer deze van jezelf maar zeker ook van een ander te kennen .
    En met betreft de witte sokken ! Not done!!! 🙂

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *